Pico Duarte

De Pico Duarte is de hoogste berg van de Dominicaanse Republiek, en tevens van de Caraïben. Hij ligt in het beschermd natuurgebied Armando Bermúdez (Nationaal park), in het midden van het land. De berg is 3098 meter hoog.

Dag 1:

Niet veel gewandeld de eerste dag. Vrijdag avond was ik bij Mary (een Italiaanse) blijven slapen, zodat we samen zaterdag om 8u de bus naar Santo Domingo konden nemen. Aangekomen in Santo Domingo, moesten we naar het kantoor van AFS. Hier heb ik veel van men vrienden terug gezien, dat was lang geleden.

De busrit naar onze eerste overnachting was zo’n 4 uur. Eens aangekomen hebben we onze “bedden” geïnstalleerd. Hier slapen we in open lucht op de grond, maar hebben wel een dak boven ons hoofd. s’Avonds een uitleg gekregen van hoe de volgende dagen er zouden uit zien en dan gaan slapen omdat we er vroeg uit moesten.

Dag 2:

Wakker worden om 6u om ons klaar te maken, te eten en tegen 7u30 te beginnen wandelen. Het was vooral veel klimmen… We hadden geluk dat die dag de zon niet zo hard aanwezig was, zodat het klimmen minder zwaar werd. Heel vermoeiend, maar met de nodige pauzes was ik tegen 16u30 aan de slaap plaats, zo’n negen uur en achttien km gewandeld. Hier hadden we geen beek of douche, dus heb ik men haar en mezelf aan een lavabo gewassen, want voelde me wel wat vies na zo en dag wandelen. s’Avonds wat gegeten en een kampvuurtje gehouden. Ook terug vroeg gaan slapen want de volgende dag was het tijd voor de Pico Duarte.

Dag 3:

Opstaan om 5u s’morgens, klaar maken, ontbijten en tegen 6u, nog in de donkeren, vertrekken richting de top. De zonsopgang tussen de bergen was prachtig. De hemel kleurde oranje, geel, paars… Echt de moeite waard om te zien. Het gaf me ook meer motivatie de laatste 4km naar de top te wandelen. Eens aangekomen kreeg ik wat tranen in men ogen. Enerzijds van geluk dat ik er was en anderzijds van hoe mooi het uitzicht was. Natuurlijk veel fototjes en genieten, maar na 20 minuutjes moest ik weer beginnen aan het afdalen. Samen met Lotta (Finland) heb ik heel de dag gewandeld richting onze overnachting. Het was veel dalen, maar toch soms een stevige klim. In de laatste 6 km voor we er waren, begon het eventjes te regenen… Regenjas dus aangetrokken en verder gewandeld. Na een dag van 10,5u wandelen eindelijk ook aan de tweede slaapplaats aangekomen. Hier hadden we wel een beek, waar we dus ook na de aankomst meteen zijn in gegaan. s’Avonds wat gebabbeld rond een kampvuur.

Dag 4:

Rust dag. We mochten eindelijk een dagje uitslapen, al was ik om 7u al wakker… We zijn naar een plaats gestapt aan de rivier waar je van een rots in het water kon springen. Het water was een beetje koud, maar de natuur er rond maakte dat beter. De omgeving in de bergen/ het nationale park was super mooi!! Natuurlijk ook wat gedanst, want het is nog steeds Dominicaans he. s’Avondd moesten we allemaal ons land voorstellen en jaja in het Spaans. Al een geluk waren we met zes Belgen en konden we samen genoeg Spaans om dit te doen.

Dag 5:

Laatste dag… Opnieuw onze sportschoenen aan en voor een laatste keer alles geven. Rond 8u smorgens vertrokken en samen met Lotta als de eerste twee meisjes aangekomen om 13u. De laatste paar kilometers gingen vlotter dan ik had verwacht. Na zo twee dagen wandelen, waren mijn kuiten al wat stijf en deden men knieën wat pijn. Toch hebben we voor de laatste keer even al het doorzettingsvermogen uit ons gehaald om de laatste klim en afdalingen te doen. Wachten op de andere, middag eten gegeten en dan op de bus richting Santo Domingo. Hier moest ik een nachtje blijven omdat ik de laatste bus naar Nagua had gemist. Al een geluk was er een Italiaans meisje dat nog een plaatsje in haar huis had om mij een nacht te hosten. Voor we naar haar huis gingen, hadden we nog een kleine pizzaparty met zes andere Italianen.

Het was fysiek heel zwaar en ook mentaal heb je wat doorzettingsvermogen nodig. Toch kan ik met trots zeggen dat ik de volledige Pico Duarte heb gewandeld!!! (Ik heb dus niet op een ezel gezeten) Het was zeker de moeite waard. Het uitzicht en het gevoel als je daar boven staat is onbeschrijfelijk!

Als laatste wil ik jullie laten weten dat ik hier nu al 90 dagen in de Dominicaanse Republiek ben en dat is ongeveer gelijk aan 3 maanden… Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt. Ik mis jullie allemaal af en toe zeker, maar als jullie mij missen denk dan maar aan de geweldige dingen die ik hier doe. Ik amuseer me geweldig en om eerlijk te zijn, wil ik zeker nog niet terug keren naar België. Ik zie jullie over ongeveer 232 dagen.

Groetjes Nette