Zoals velen van jullie weten is het corona virus iets dat zich momenteel over de hele wereld heeft verspreid. AFS internationaal heeft daarom beslist dat het voor de veiligheid van alle studenten beter zou zijn als we allemaal terug keren naar ons thuis land… Hoewel ik dit absoluut niet tof vind, snap ik wel dat het misschien gewoon beter is voor mezelf. Er is ook een positieve kant! Jullie hoeven me allemaal niet meer te missen, hoewel bezoek nu niet echt welkom is in deze quarantaine tijden… Maar over waaien aan een raam is nog niets gezegd 😉

Mijn laatste blog… Dit betekend officieel het einde van deze geweldige ervaring. Het is een vreemd gevoel om terug naar huis te gaan. Mijn emoties zijn op het moment een grote warboel. Zoals jullie je wel kunnen voorstellen, zijn er veel traantjes gevallen voor mijn vertrek, maar ook zelfs nog op het vliegtuig… Langs de ene kant ben ik gelukkig dat ik terug naar huis ga en jullie allemaal weer terug kan zien en vastpakken (als ik mag van Maggie natuurlijk). Toch ben ik ook wel een beetje verdrietig omdat ik een deeltje, van wat mijn leven was geworden, moet achterlaten… Een deeltje van mij zal hier toch altijd wel blijven ronddwalen.

De afgelopen 7 maanden heb ik vaak de vraag gekregen: “Wat ga je daar doen? De school gaat je daar niets bij leren” En dat klopt inderdaad. Op school vlak, moet ik eerlijk toegeven, ben ik meer achteruit dan vooruit gegaan 😉 Maar op andere vlakken ben ik harder gegroeid dan ik had gedacht. Als je besluit om een jaar “op je eentje” naar de andere kant van de oceaan te gaan, kom je jezelf wel eens tegen. Zelf heb ik kanten van mezelf ontdekt die ik niet wist dat ze bestonden, zowel positief als negatief. Wat ik zeker ook weet is dat ik sterker uit deze maanden ben gekomen op verschillende vlakken en daar ben ik trots op.

Het is momenteel een minder toffe situatie, maar ik begrijp dat dit voor iedereen zo is… Hoewel ik nu 4 maanden vroeger naar huis moet, ben ik wel al blij met de ervaring die ik heb gehad. Het is misschien niet een jaar geweest, maar toch heb ik geweldige plaatsen gezien en mensen ontmoet die ik voor altijd in men hart zal bewaren. Als ik terug kijk naar alles dat ik hier heb gedaan en hoe hard ik ben gegroeid op verschillende vlakken, kan ik met zekerheid zeggen dat dit de beste beslissing was die ik ooit heb gemaakt.

Nederlands… die taal gaat terug even wennen zijn. Na 7 maanden bijna alleen Engels en Spaans, moet ik toegeven dat het Nederlands me af en toe tekort schiet… Mijn excuses dus moesten er veel spellingsfouten staan in deze en alle voorgaande blogs. Ook mijn naam zal opnieuw wennen worden… “Hoezo?” vragen velen van jullie zichzelf waarschijnlijk af. Wel een doffe “e” zoals op het einde van mijn naam, vinden ze hier moeilijk om uit te spreken. Geloof me, ik heb de eerste maand men best gedaan het ze aan te leren, maar heb het uiteindelijk toch opgegeven… Ik ben dit jaar dus door het leven gegaan met de namen Net, Nettie of Gringa. Als ik dus niet op Nette reageer een van de volgende maanden, moet je misschien eens een van deze proberen ;).

Dank u aan iedereen die me heeft gesteund en geholpen. Natuurlijk een speciale dank aan mama en papa om mij deze kans te geven!

Ik hoop dat jullie allemaal genoten hebben van de blogs en mijn avonturen hier. Als ik jullie zie zal ik er waarschijnlijk nog veel meer vertellen.

De Dominicaanse Republiek zal voor altijd in mijn hart zitten. En ik ben ook van plan zo snel mogelijk terug te komen eens alles terug normaal is.

Tot straks,

Nette

Het was de afgelopen week een beetje een druk, waardoor ik nog geen tijd heb gehad om jullie te vertellen over mijn reis naar Cabarete.

Op het tweede wegwijsweekend met AFS in februari, hadden we met de Belgen besloten om samen eens een reisje te doen. We hadden gekozen voor 6 tot 8 maart, omdat Liese om 7 maart verjaarde en dat wel tof zou zijn. De locatie voor onze reis was snel besloten: Cabarete. Het heeft het meest bekende kitestrand van de wereld en is ook gewoon een super gezellig dorpje. Maar het belangrijkste was toch dat daar zich de enige echte “Belgium Bakery” bevond en dat konden we dus niet missen op een Belgen weekendje natuurlijk!

Vrijdag nam ik de guagua richting Cabarete. Liese zat er al op en had aan de chauffeur gevraagd waar deze in Nagua passeerde. Mij werd dus medegedeeld om aan het park van Nagua te wachten… Op zen Dominicaans klopte dit dus niet en moest ik een motoconcho nemen om de guagua op de hoofdbaan nog tegen te komen. Een heel gedoe dus, maar ik heb het gehaald.

Ik was samen met Maoa en Liese aangekomen aan ons appartement. omdat het Liese haar verjaardag was de volgende dag, hadden we een taart van de bakkerij besteld voor op het appartement. Een smakelijke verassing dus voor lieze als we voor het eerst binnenkonden.

Het appartement zelf was prachtig! Voor een redelijke prijs hadden we een grote living, twee slaapkamers met elk een groot dubbel bed en een balkon met een prachtig uitzicht op de zee.

In de tijd dat we aan het wachten waren op de aankomst van Joke en Jimmy, zijn we even naar de winkel geweest. Eens ook zij gearriveerd waren, zijn we even beneden in het zwembad geweest om wat af te koelen. Tegen de avond hadden we ons da klaar gemaakt om gezellig iets te gaan eten op het strand. Savond zijn we ook nog naar een bar geweest waar me twee Canadezen en een Engelsman hebben ontmoet! Geslaagde avond dus.

De volgende ochtend hadden we een echt belgisch ontbijt: pistoletjes, croissants en koffiekoeken. Amai wat had ik koffiekoeken gemist!!! Daarna ons klaargemaakt en over het strand gaan wandelen. Aan een barretje even gestopt om iets te drinken en wat te zonnen. Daarna zijn we natuurlijk ook nog wat naar de standaard soevenierwinkeltjes geweest.

In de avond had Liese pizza laten bestellen op het appartement voor haar verjaardag. Ook waren we foto’s gaan trekken op het dak van het gebouw, waar we toen hadden ontdekt dat we ook een jacuzzi hadden. We hadden ook de twee jongens van het appartement naast ons uitgenodigd om samen iets te drinken en daarna naar een strandfeestje te gaan. Het strandfeestje bleek een echter surfers party te zijn. We hebben hier de wereldkampioen kitesurfen ontmoet en ook de 3de en 5de in de wereldcategorie (als wisten we niet dat dat bestond XD) Weet een gezellig avond dus!

Zondag was het weer wat minder, donkere wolken en veel wind. Dit was voor de kiters natuurlijk wel ideaal, dus konden we vanuit ons appartement wat grave trucks zien. Spijtig genoeg was dit ook de laaste dag van ons weekendje en moest iedereen de guagua weer naar huis nemen. Liese en ik waren als laatste om het appartementje af te sluiten. Hierna zijn we nog iets gaan drinken in het centrum en dan op de guagua gestapt.

Het was een zeer geslaagd weekend! Ik ben blij dat ik weer wat meer heb gezien hier in de Dominicaanse en een ervaring rijker ben.

Dikke kussen aan jullie allen in België!!!!

Xxx Nette

Donderdag had ik geen school en dat kwam goed uit, want zo kon ik al vroeger op weekend vertrekken. Donderdag in de ochtend de bus richting Santo Domingo genomen. Daar aangekomen, had ik met Emilie (Groenland) afgesproken in Agora. Iets gegeten, wat geshopt en dan richting Emilie haar huis, waar ik zou overnachten.

Vrijdag werden we verwacht om 8u aan het AFS kantoor. We waren er om iets na en de deur was nog gesloten, op zen Dominicaans dus ;). Uiteindelijk toch vertrokken richting La Romana. Onderweg hebben we nog een stop gemaakt om grotten te gaan bekijken. Hier mochten we spijtig genoeg wel geen foto’s trekken… We hebben we ook varanen gespot, waar we wel foto’s van mochten nemen.

Daarna zijn we verder gereden naar het strand, waar we de middag hebben doorgebracht. Tegen de avond zijn we aangekomen in het hotel. Ons gedoucht, avond eten gegeten en daarna hadden we de kans om nog naar een mall te gaan. Ik had bijna de guagua gemist en moest hier dus achteraan lopen ;).

Zaterdag was het tijd om naar isla Saona te gaan. In de heen weg hadden we een soort van grote zeilboot. Het duurde ongeveer 2u om op het eiland aan te komen. In die tijd hebben we gedanst, uno gespeeld en wat liggen bruinen op de boot. De rest van de dag hebben we doorgebracht op isla Saona. Wat zonnen, zwemmen en natuurlijk weer een kleine fotoshoot. Het terug komen naar het vaste land was met een speedboot en ging dus ook wat sneller. We zijn onderweg gestopt in wat ze noemen het “natuurlijk zwembad”. Dit is een verhoogde zandbank waar je kan staan in het midden van de zee.

Zondag zijn we een oud dorpje gaan bekijken met onderanderen een museum en een oud theater. Daarna zaten we terug op de bus richting Santo Domingo met natuurlijk de nodige sfeer en muziek. Pizza gaan eten in een mall en daarna op de bus richting Nagua.

Weer een geweldige reis! Ik ben weeral een ervaring rijker en heb nog wat nieuwe foto’s van palmbomen en witte stranden, want dat had ik hier nog niet gezien 😉 XD.

Dikke kussjes aan iedereen in België!!!

Nette

(Ps: ik ben hier nu al 6maanden… Wat vliegt de tijd als je plezier hebt)

Februari/maart is het seizoen van de walvissen in Samana. Niets beter dan een tripje dus op deze gigantische beesten eens in het echt te zien 🐋.

Vrijdag ochtend vroeg uit de veren om de guagua te nemen rond 8u. Rond 10 aangekomen, wachten op de andere om dan naar het strand te gaan. Super mooi en geweldig veel sfeer!! Een kleine fotoshoot was ook van de partij. In de avond samen gezellig iets gaan eten, nog iets gedronken en dan gaan slapen.

Zaterdag ochtend opnieuw vroeg uit de veren om op de boot te stappen en walvissen te gaan bekijken. Echt een geweldige ervaring!!! Je dobbert op het water tot een van de boten de walvis gespot heeft, om er dan zo snel mogelijk naar toe te gaan en foto’s te nemen. Af en toe kom je echt dicht en kan je het goed zien. Een grote slag met de staart, zoals in de films, heb ik toch niet mee gemaakt, spijtig genoeg.

Na het walvisspotten, zijn we afgezet op een eiland met een prachtig strand, waar we dan de middag hebben doorgebracht. In de avond zijn we naar Las Terrenas geweest om daar iets te eten en daarna naar een bar te gaan.

Het was weer een geweldige trip en ik ben blij dat ik deze heb mee gedaan!

Kusjes Nette

Vrijdag 30/01 was ik officieel in de helft van mijn uitwisseling en dat betekent natuurlijk weer een weekendje met AFS.

Zoals altijd nam ik de vertrouwde Caribetours bus richting Santo Domingo. Eens daar aangekomen, was ik nog een beetje te vroeg, dus ben ik iets gaan eten in Agora mall. Tegen 14:30 (15u dus) werden we verwacht op het AFS kantoor. Daar heb ik veel van de andere uitwisselingsstudenten ontmoet, waarna we samen op de bus stapte richting onze villa. Eens daar aangekomen hebben we ons geïnstalleerd, iets gegeten en begonnen met de eerste activiteit.

Ook zaterdag was een gevulde dag met veel workshops, maar ook wat ontspanning aan het zwembad. In de avond hadden we een soort van modeshow, mijn groep had als thema “Urban” ook gekend als “marginaal”.

Zondag moesten we vroeg uit onze villa dus zijn we met een paar opnieuw naar Agora gegaan. Deze keer ben ik echt gaan shoppen, wat had ik dat toch gemist. Ik voelde me even terug in België met al deze winkels. Om 16u had ik de bus terug richting Nagua.

Dit weekend is weer voorbij gevlogen. Ik vind het altijd super leuk als ik de andere studenten terug zie, omdat iedereen altijd wel leuke verhalen heeft om te vertellen.

Vanaf nu mag ik ook officieel zelfstandig reizen. Ik heb al wat dingetje gepland en kijk er al super hard naar uit! Ik hou jullie zeker op de hoogte van de reizen die ik hier maak.

Groetjes Nette ❤️

Kerst 24/12

Een rustige ochtend waarin niet veel gebeurde. s’Middags ben ik samen met mijn mama en broer naar mijn tante geweest. Daar iets gedronken en wat gebabbeld.

Tegen de laten middag zijn we richting mijn oma (mama van mijn mama) gegaan. Hier waren we blijkbaar voor het avondeten. Ik was natuurlijk nog niet in feestkleding omdat ik dacht, toen we vertrokken, nog eerst overhuis te gaan voor we het kerstdiner hadden. Dat was fout gedacht, het is tenslotte nog altijd op zen Dominicaans he. Toen ontdekte ik dat iedereen eigenlijk in gewone kleren was, dus het niets uitmaakte. Het was niet echt een kerstfeest zoals wij het kennen, maar het was zeker wel gezellig!

Het eten bestond uit rijst met bonen (wat had je anders verwacht), een soort eiersalade, varkensvlees en nog twee super lekker dingen waarvan ik de naam niet ken. Lekken en veel gegeten dus. Als soort dessert waren er appels. Mijn broer vertelde me hier de kerst traditie over m; Hier is het de gewoonte met kerst een appel en druiven te eten. Vroeger toen zijn oma nog jong was, waren appels en druiven een exotisch fruit voor de dominicanen, want die groeien hier niet. Als extraatje om kerstmis te vieren, kregen ze dus allemaal een appel en druiven als soort van beloning voor het braaf zijn tijdens het jaar.

Savonds terug thuis aangekomen, heb ik samen met mijn mama en mijn broer nog een paar spelletjes UNO gespeelt.

Kerst 25/12

Feliz Navidad!

Hoewel ik helemaal geen kerst gevoel hebt, waarschijnlijk door het warme weer, was het een zeer gezellige dag.

sMorgens heb ik samen met mijn gezin verschillende dingen gekookt: salade gemaakt, platano frito, rijst, … Dit hebben we dan als middag eten opgegeten op bijpassende kerst borden. Het is hier ook de gewoonte om een extra bord op tafel te zetten, als teken voor zij die armer zijn en geen kerst vieren.

Na het eten was het tijd voor cadeautjes. Van mijn papa heb ik make-up gekregen, van mijn mama juwelen en van mijn broer boeken. Toen ik eerder dit jaar al eens een weekend bij mijn broer was, zei hij dat boeken helpen je de taal te leren. Ik zal dus men best doen deze te begrijpen… al een geluk is het op kinderniveau.

sAvonds was ik uitgenodigd om bij mijn buurmeisje te komen eten samen met haar familie. Voor deze avond moest ik me wel op maken, al een geluk dat Nicolle (mijn buurmeisje) er was om me te helpen. Deze avond kort samengevat was: veel eten, veel dominicanen en veel gedanst.

Weekendje 29-30/12

Dag 1

Zondag tegen de middag samen met Mary (It) vertrokken richting Las terrenas. Om daar te raken moesten we de Guagua nemen. De Guagua is zoiets als een minibus die dient als openbaar vervoer en van dorp naar dorp rijd. Er is altijd een station waar de guagua vertrekt, maar dit betekent niet dat je daar ook moet opstappen. Je kan evengoed ergens op het midden van zijn route staan en zwaaien dat je opgehaald wil worden. Afstappen doe je waar je wil, je moet gewoon even naar de chauffeur roepen en dan stopt die wel. Met hoeveel je in zo een bus zit… Ook een deur is niet altijd van toepassing. Geweldig dus om een uur, een overstap en nog een uur in zo een busje te zitten!

Eens aangekomen was het tijd om naar het strand te gaan. Een motoconcho nemen en een beetje de prijs te verlagen om dan richting het strand. Zoals vele stranden hier was ook deze prachtig. Tegen de avond kleurde de hemel roos/paars en was dit natuurlijk weer super mooi! Jullie zullen het wel zien op de fotootjes.

Dag 2

Opstaan, WARME douche en klaar maken om de stad eens te verkennen. Ontbijt hebben we gegeten in een Franse bakker. Wat had ik een lekker verse croissant toch gemist. Het regende bijna heel de dag, dus hebben we veel toeristische winkeltjes gedaan. Geen souveniertjes gekocht, want daar het ik nog 6maanden de tijd voor. sMiddags een pizza en nog wat rond slenteren. Tegen 15u de guagua terug richting Nagua.

Oudjaar 31/12

Mijn mama had gevraagd of ik iets typisch belgisch wouw maken. Ik dacht om het simpel te houden, maak ik worstenbroodjes. Dit bleek toch niet zo eenvoudig… Ik had er niet op gerekend dat bladerdeeg hier niet voorkomt, dus moest ik deze zelf maken. Met wat klungelen en improvisatie is het me toch gelukt, al zag het er misschien niet zo geweldig uit, ze proefde wel oké.

Tegen 20u zouden we vertrekken naar mijn tante. We zijn nog altijd Dominicaans dus om 21 zaten we in de auto. Eerst zijn we Mary (It) nog gaan ophalen. Haar familie zou niets speciaal doen, dus is ze mee met mijn familie komen vieren. Eens aangekomen mijn familie begroet en wat fotootjes getrokken, daarna kwam de karaoke. Een volledig Spaans liedje kon ik niet, dus heb ik maar “Dos Cervesas” gezongen en het was een hit! Na veel zingen, lachen, eten en danslessen van mijn tante, was het tijd om af te tellen.

CINCO, CUATRO, TRES, DOS, UNO

FELIZ AÑO NUEVO!!!!!

Toen we door gingen bij mijn tante, vroeg mijn broer of Mary en ik nog even mee wilden naar Los Muros. Een bar waar een paar van zijn vrienden waren. Super gezellig en zo ook eens de Dominicaanse jeugd zien feesten.

Het was zeker een geslaagd eindejaar!

Ik wens jullie allen een gelukkig nieuwjaar en hoop dat dit jaar al jullie wensen en dromen in vervulling mogen gaan.

#190DaysLeft

Al sinds ik de eerste dag in mijn klas zat, werd er gesproken over de Promocion. De Promocion is een soort van show die de laatste jaars doen voor een publiek. We kiezen en naam, een thema en ontwerpen een T-shirt.

Onze naam is AURUM, wat goud betekend. We zijn de 50ste Promocion en daarom wel toepasselijk om dit als naam te nemen. Voor onze naam hebben we met de hele klas een T-shirt en een pet laten maken. Hier over is veel en hard gediscussieerd, maar uiteindelijk zijn we tot een conclusie gekomen. De kleuren rood, wit en goud zouden het worden. Als je de foto’s bekijkt, zal je het wel zien.

Ons thema van de dag was Casino. Het hele decore van onze Promocion was dan natuurlijk ook in dit thema: grote set kaarten, dobbelstenen, token,… Indrukwekkend om het te zien! Veel van onze leerkrachten zeiden dat dit een van de beste decores was die ze ooit al hebben gehad.

Ik had ook besloten om mee te dansen in de show. Vaak hadden we vanaf oktober op zaterdag een training om de dans te leren. Hierbij heb ik een beetje leren dansen als een echte Dominicaanse, veel met de poep schudden dus. We hadden een coreograaf die een grave dans in elkaar had gestoken, die wij zo goed mogelijk hebben overgebracht. Voor de dans uniform zijn we naar een kleermaakster geweest voor een op maat gemaakt kleedje. (Dat was wel een gedoe) Ik ben een paar keer terug gegaan omdat mijn kleedje nog niet af was of niet mijn maat was. Na vele keren terug gaan, had ik twee dagen voor de Proocion eindelijk mijn outfit. Ook hier van zal je een foto terug vinden.

De dag zelf:

Om 4:40u ging mijn wekker… Een (koude) douche genomen en vertrokken met twee andere vriendinnen om onze make-up te doen. Het duurde zo’n 30 min om mij te schminken en als het klaar was herkende ik mezelf eerst niet. Na veel selfies en in de spiegel kijken was ik er meer aangewend.

Tegen 8:30 waren we op school om ons om te kleden en voor te bereiden. Ook hier zijn natuurlijk veel fototjes getrokken. Om 9:30 was het publiek uitgenodigd om te komen. Eindelijk was het zover! Rond iets na 10u deden we onze dans met een uitbundig geklap en staande ovatie als gevolg. Eens we klaar waren met de dans was het lopen om ons vlug vlug om te kleden in de Aurum T-shirt en onze naam bekend te maken. Ook bij de bekendmaking van de naam was er een groot applaus. Natuurlijk nu ook weer veel foto’s en poseren.

Ik ben super blij dat ik een deel ben van deze klas en dat ik deze Dominicaanse traditie mee heb mogen maken. Zeker de moeite en zijn tijd waardig! Het is een geweldig gevoel om samen naar iets toe te werken en dan eindelijk het resultaat te zien.

Hier onder zijn veel fototjes, zodat jullie ook wat kunnen genieten. Als een filmpje is zal ik deze ook zeker aan jullie laten zien.

Dikke kus

Nette

De Pico Duarte is de hoogste berg van de Dominicaanse Republiek, en tevens van de Caraïben. Hij ligt in het beschermd natuurgebied Armando Bermúdez (Nationaal park), in het midden van het land. De berg is 3098 meter hoog.

Dag 1:

Niet veel gewandeld de eerste dag. Vrijdag avond was ik bij Mary (een Italiaanse) blijven slapen, zodat we samen zaterdag om 8u de bus naar Santo Domingo konden nemen. Aangekomen in Santo Domingo, moesten we naar het kantoor van AFS. Hier heb ik veel van men vrienden terug gezien, dat was lang geleden.

De busrit naar onze eerste overnachting was zo’n 4 uur. Eens aangekomen hebben we onze “bedden” geïnstalleerd. Hier slapen we in open lucht op de grond, maar hebben wel een dak boven ons hoofd. s’Avonds een uitleg gekregen van hoe de volgende dagen er zouden uit zien en dan gaan slapen omdat we er vroeg uit moesten.

Dag 2:

Wakker worden om 6u om ons klaar te maken, te eten en tegen 7u30 te beginnen wandelen. Het was vooral veel klimmen… We hadden geluk dat die dag de zon niet zo hard aanwezig was, zodat het klimmen minder zwaar werd. Heel vermoeiend, maar met de nodige pauzes was ik tegen 16u30 aan de slaap plaats, zo’n negen uur en achttien km gewandeld. Hier hadden we geen beek of douche, dus heb ik men haar en mezelf aan een lavabo gewassen, want voelde me wel wat vies na zo en dag wandelen. s’Avonds wat gegeten en een kampvuurtje gehouden. Ook terug vroeg gaan slapen want de volgende dag was het tijd voor de Pico Duarte.

Dag 3:

Opstaan om 5u s’morgens, klaar maken, ontbijten en tegen 6u, nog in de donkeren, vertrekken richting de top. De zonsopgang tussen de bergen was prachtig. De hemel kleurde oranje, geel, paars… Echt de moeite waard om te zien. Het gaf me ook meer motivatie de laatste 4km naar de top te wandelen. Eens aangekomen kreeg ik wat tranen in men ogen. Enerzijds van geluk dat ik er was en anderzijds van hoe mooi het uitzicht was. Natuurlijk veel fototjes en genieten, maar na 20 minuutjes moest ik weer beginnen aan het afdalen. Samen met Lotta (Finland) heb ik heel de dag gewandeld richting onze overnachting. Het was veel dalen, maar toch soms een stevige klim. In de laatste 6 km voor we er waren, begon het eventjes te regenen… Regenjas dus aangetrokken en verder gewandeld. Na een dag van 10,5u wandelen eindelijk ook aan de tweede slaapplaats aangekomen. Hier hadden we wel een beek, waar we dus ook na de aankomst meteen zijn in gegaan. s’Avonds wat gebabbeld rond een kampvuur.

Dag 4:

Rust dag. We mochten eindelijk een dagje uitslapen, al was ik om 7u al wakker… We zijn naar een plaats gestapt aan de rivier waar je van een rots in het water kon springen. Het water was een beetje koud, maar de natuur er rond maakte dat beter. De omgeving in de bergen/ het nationale park was super mooi!! Natuurlijk ook wat gedanst, want het is nog steeds Dominicaans he. s’Avondd moesten we allemaal ons land voorstellen en jaja in het Spaans. Al een geluk waren we met zes Belgen en konden we samen genoeg Spaans om dit te doen.

Dag 5:

Laatste dag… Opnieuw onze sportschoenen aan en voor een laatste keer alles geven. Rond 8u smorgens vertrokken en samen met Lotta als de eerste twee meisjes aangekomen om 13u. De laatste paar kilometers gingen vlotter dan ik had verwacht. Na zo twee dagen wandelen, waren mijn kuiten al wat stijf en deden men knieën wat pijn. Toch hebben we voor de laatste keer even al het doorzettingsvermogen uit ons gehaald om de laatste klim en afdalingen te doen. Wachten op de andere, middag eten gegeten en dan op de bus richting Santo Domingo. Hier moest ik een nachtje blijven omdat ik de laatste bus naar Nagua had gemist. Al een geluk was er een Italiaans meisje dat nog een plaatsje in haar huis had om mij een nacht te hosten. Voor we naar haar huis gingen, hadden we nog een kleine pizzaparty met zes andere Italianen.

Het was fysiek heel zwaar en ook mentaal heb je wat doorzettingsvermogen nodig. Toch kan ik met trots zeggen dat ik de volledige Pico Duarte heb gewandeld!!! (Ik heb dus niet op een ezel gezeten) Het was zeker de moeite waard. Het uitzicht en het gevoel als je daar boven staat is onbeschrijfelijk!

Als laatste wil ik jullie laten weten dat ik hier nu al 90 dagen in de Dominicaanse Republiek ben en dat is ongeveer gelijk aan 3 maanden… Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt. Ik mis jullie allemaal af en toe zeker, maar als jullie mij missen denk dan maar aan de geweldige dingen die ik hier doe. Ik amuseer me geweldig en om eerlijk te zijn, wil ik zeker nog niet terug keren naar België. Ik zie jullie over ongeveer 232 dagen.

Groetjes Nette

Velen van jullie vragen zich waarschijnlijk af hoe een verjaardag in de Dominicaanse Republiek er nu uit ziet. Laat me het jullie vertellen.

Achttien jaar is hier niet echt een belangrijke verjaardag, dus ook niet zo een groot feest. De meest belangrijke verjaardag voor een meisje hier is 15. Ze kopen hier dan een prinses achtig kleed, doen een fotoshoot met haar, make-up,… en hebben daarna een super groot feest. Dat is dus niet bij mij van toepassing dit jaar…

Het is hier wel traditie om op je verjaardag zelf iets te doen. Meestal komt familie bij je thuis eten, schooldag of weekend maakt hier niet uit. Er word dan veel eten gemaakt of afgehaald en sluiten af met een super lekkere maar zoete cake.

Vandaag op school had ik niet veel les, wat altijd leuk is op je verjaardag. Ik had de twee eerste uren les en daarna hebben we een film gezien. Ik was zeer gelukkig om een film te zien en geen les te hebben tot bleek dat de film in het Spaans was… Het was een normale Engelse film (Advengers Endgame) maar dan in het Spaans gesproken. Veel van de film heb ik dus ook niet begrepen 😉…

Hierna gingen we naar de klas en hadden ze een taart voor mij gekocht, super lief!!! Het is hier blijkbaar ook de gewoonte om een stukje van de slagroom op de jarige zijn gezicht te smeren, zoals je misschien kan zien op één van de foto’s.

Eens thuis even gebeld met mijn mamatje en zusjes en daarna klaar maken. Mijn buurmeisje Nicolle heeft mijn haar gedaan zodat ik er goed uitzag. Rond 19u (lees dit 20u want het is nog steeds Dominicaans) kwamen mijn vriendinnen om pizza te eten.

Een geweldige dag die extra lang duurde als je rekent van 00u in België tot 00u in de Dominicaanse Republiek, 30u in totaal.

Dank u voor alle wensen van over heel de wereld!

Dikke kus van de achttien jarige Nette

Na een maand hier te zijn hadden we weer een weekend met de uitwisseling studenten van AFS.

Zoals het eerste weekend namen we de Caribe Tours bus tot in Santo Domingo. Op onze overnachting aangekomen, was het fijn de andere studenten nog eens te zien. Iedereen heeft zo al wel iets zot meegemaakt of iets anders tof te vertellen. Het was fijn om te zien dat we allemaal hetzelfde doen, maar toch ieder een andere ervaring hebben.

Ik heb een groepje vrienden gemaakt met verschillende nationaliteiten: Finland, Denemarken, Groenland, Italië, Polen en Frankrijk. We noemen ons zelf “Scandinavia”, omdat we een van de weinige zijn die niet uit Italië komen en in het noorden van Europa wonen.

Overdag hadden we verschillende vormingen over hoe we ons hier voelen en wat de ervaring was tot nu toe. Zaterdag avond hadden we aan een vrijwilliger gevraagd om ons te leren dansen, zo hebben we dus wat meer geleerd over bachata en merengue.

Weer een weekend dat ik niet heb stil gezeten dus!

Kusjes Nette